کیان پیرفلک

🌈 به نام خدای رنگین‌کمان

کیان پیرفلک (۲۱ خرداد ۱۳۹۲ – ۲۵ آبان ۱۴۰۱)، کودکی تیزهوش، شاداب و پر از امید از دیار ایذه در استان خوزستان بود. او تنها ۹ سال زندگی کرد، اما خلاقیت، آرزوهای بزرگ و مظلومیتش، نام او را برای همیشه در قلب تاریخ و وجدان بیدار یک ملت ماندگار ساخت. کیان نماد معصومیتِ به‌مسلخ‌رفته و ستاره‌ای درخشان در آسمان دادخواهی ایران است.

شامگاه خونین ایذه

در شبانگاه ۲۵ آبان ۱۴۰۱، کیان به همراه پدرش (میثم پیرفلک)، مادرش (ماه‌منیر مولایی‌راد) و برادر خردسالش (رادین)، سوار بر خودروی شخصی در حال بازگشت به خانه خود بودند. در نزدیکی هلال‌احمر ایذه، خودروی آن‌ها هدف رگبار مستقیم گلوله مأموران امنیتی و لباس‌شخصی قرار گرفت. کیان کوچک در دم جان باخت و پدرش به شدت مجروح و ماه‌ها بستری شد. پیکر پاک کیان در تاریخ ۲۷ آبان ۱۴۰۱ با حضور گسترده و پرشور مردم ایذه در روستای «پرچستان گورویی» به خاک سپرده شد.

رویای رباتیک و خدای رنگین‌کمان

کیان فراتر از سن خود می‌اندیشید. او عاشق علم، ساختن و نوآوری بود؛ کودکی که آرزو داشت در آینده مهندس رباتیک شود و از «ایلون ماسک» به عنوان الگوی خود یاد می‌کرد. او قایق دست‌سازی برای جشنواره علمی جابر بن حیان ساخته بود و ویدیوی ارائه او که کلامش را با عبارت جاودانه «به نام خدای رنگین‌کمان» آغاز می‌کرد، دنیا را تکان داد. کلامی که از کتاب فارسی سوم دبستان وام گرفته شده بود اما به مانیفست پاکی و مظلومیت تبدیل شد.

حقیقت دادخواهی

علیرغم تلاش‌های رسانه‌های رسمی نظام جمهوری اسلامی برای «تروریستی» خواندن این حمله، خانواده کیان به‌ویژه مادرش با شجاعتی کم‌نظیر ایستادگی کردند. آن‌ها بارها اعلام کردند که خود شاهد عینی شلیک مأموران حکومتی به خودرویشان بوده‌اند و اتهامات منتسب به دیگران (نظیر مجاهد کورکور) را بی‌اساس خواندند. این پافشاری بر حقیقت، هزینه‌های سنگینی برای خانواده داشت؛ تا جایی که در سالروز تولد کیان در سال ۱۴۰۲، پسرعموی مادرش (پویا مولایی‌راد) نیز بر مزار کیان با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.

کیان پیرفلک نرفته است؛ او در تک‌تک رنگین‌کمان‌های این سرزمین، در آرزوهای کودکان نخبه و در گام‌های استوار دادخواهی زنده است. یادش جاوید و نامش ماندگار.