زن‌کشی و قتل‌های ناموسی تحت قوانین جمهوری اسلامی
این صفحه زنانی را ثبت می‌کند که به دست بستگان خود کشته شده‌اند: شوهر، برادر، پدر، پدربزرگ، یا عضوی دیگر از خانواده. این قتل‌ها را اغلب قتل ناموسی می‌نامند. واژه ناموس نامی است که بر این جنایت گذاشته‌اند، نه توجیه آن.
این مرگ‌ها جان‌باختگان اعتراضات، اعدام‌های حکومتی، کشته‌شدگان در بازداشت، یا قربانیان کشتار جمعی نیستند. در این یادبود می‌مانند و جدا شمرده می‌شوند. به آمار اعتراضات و اعدام‌ها افزوده نمی‌شوند.
قانون چگونه قاتلان را مصون می‌کند
قوانین کیفری جمهوری اسلامی این قتل‌ها را ممکن و مصون می‌کند. ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲) می‌گوید قصاص وقتی ثابت می‌شود که کشنده، پدر یا از اجداد پدری قربانی نباشد. پدر یا جد پدری که فرزند یا نوه خود را بکشد از قصاص معاف است.
اگر خویشاوند دیگری مرتکب قتل شود، اولیای دم می‌توانند از شکایت بگذرند. اولیای دم اغلب همان خانواده قاتل‌اند. با گذشت آنان قصاص اجرا نمی‌شود. ماده ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات، ۱۳۷۵)، که هنوز معتبر است، می‌تواند حبس سه تا ده سال تعیین کند، و تنها اگر دادگاه تشخیص دهد قتل مخل نظم عمومی است یا بیم آنکه مرتکب یا دیگران چنین قتلی را تکرار کنند. این حبس خودکار نیست. وقتی پدر از قصاص معاف است هم می‌تواند اعمال شود. در بسیاری از پرونده‌ها شکایتی مطرح نمی‌شود و چنین حکمی صادر نمی‌گردد. قانون، کشتن دختر، همسر یا خواهر را امری خصوصی در خانواده می‌داند.
در حال بارگذاری…