لال‌محمد آنشینی

لال‌محمد آنشینی (لعل‌محمد) کارگر ۳۷ ساله بلوچ اهل روستای چاه‌احمد خاش و ساکن محله محروم کریم‌آباد زاهدان بود. بی‌شناسنامه بود و نتوانسته بود مدرسه برود. مجموعه «علیه فراموشی» ایران‌وایر او را نان‌آور پدر نابینا و سالخورده، خواهر و خواهرزاده‌اش توصیف می‌کند. همسایگان می‌گویند هر جمعه چون کرایه تاکسی نداشت از کریم‌آباد پای پیاده به مسجد مکی می‌رفت.

جمعه خونین ۸ مهر ۱۴۰۱ پس از نماز، هنگام خروج از مصلا گلوله به سینه و قلبش خورد. پیکرش ساعت‌ها در مسجد ماند تا همسایگان شب او را به خانه برگرداندند. در گورستانی در شیرآباد به خاک سپرده شد. ویدیویی از زجه پدر نابینایش در فضای بلوچی گسترده شد.

فهرست جان‌باختگان مرکز اسناد حقوق بشر ایران او را ردیف ۵۹، لعل‌محمد (لالبخش) آنشینی، کارگر ساختمانی، نام پدر شریف، کشته‌شده در مصلای بزرگ زاهدان در ۸ مهر ۱۴۰۱، ثبت کرده است. فهرست تجمیعی کانون حقوق بشر ایران او را «لعل محمد آنشینی، اهل زاهدان، ۳۷ ساله، نام پدر شریف، بر اثر شلیک، ۸ مهر» آورده است. فهرست ۹۷ جان‌باختهٔ شناسایی‌شدهٔ زاهدان کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی (۱۸ مهر ۱۴۰۱) او را ردیف ۲۴، فرزند شریف، و فهرست ۹۳ هویت تأییدشدهٔ کمپین او را ردیف ۵۹، لال محمد (لال بخش) آنشینی فرزند شریف، ثبت کرده است. نام او جدا از لال محمد عالی‌زهی (فرزند ظریف) و لال محمد براهویی، دو جان‌باختهٔ دیگر جمعه خونین با همین نام، آمده است.