مینو مجیدی

مینو مجیدی متولد ۲۰ تیر ۱۳۳۹ (۱۱ ژوئیه ۱۹۶۰) در قصر شیرین استان کرمانشاه بود. زن کُرد از خانواده‌ای اهل سنت، ساکن کرمانشاه، فارغ‌التحصیل تربیت معلم که پس از انقلاب فرهنگی پاکسازی شد. در دهه ۱۳۷۰ داوطلبانه مربی تنیس روی میز ناشنوایان و کم‌شنوایان بود. متأهل و مادر سه فرزند بود.

شامگاه ۲۹ شهریور ۱۴۰۱ (۲۰ سپتامبر ۲۰۲۲)، سه روز پس از آغاز خیزش زن، زندگی، آزادی، در اعتراضات نزدیک نوبهار / ابتدای بلوار وحدت کرمانشاه شرکت کرد. خانواده بعداً گفته‌اند پیش از رفتن پرسیده بود اگر او نرود چه کسی اعتراض کند. نیروهای امنیتی از پشت و از فاصله نزدیک با شاتگان به او شلیک کردند؛ دخترش مهسا پیرایی به رادیو زمانه گفت پزشکی قانونی ۱۶۷ ساچمه در بدنش یافته است. بدون علائم حیاتی به بیمارستان طالقانی منتقل شد و جان باخت.

مقامات ابتدا از تحویل پیکر خودداری کردند و بعداً سلاح غیرسازمانی را مطرح کردند. خانواده فشار برای ثبت او به عنوان «شهید» حکومتی را نپذیرفت. خاکسپاری‌اش در ۳۱ شهریور در گورستان میناآباد (اهل سنت) کرمانشاه به صحنه اعتراض تبدیل شد؛ زنان روسری برداشتند و جمعیت شعار زن، زندگی، آزادی سر داد. تصویر دخترش رویا پیرایی با سر تراشیده بر مزار در جهان بازتاب یافت. بنیاد برومند، هه‌نگاو، رادیو زمانه و ویکی‌پدیای فارسی پرونده او را در شمار نخستین زنان به‌یادماندنی قیام ثبت کرده‌اند.