محسن شکاری

محسن شکاری (زادهٔ ۵ اسفند ۱۳۷۸ / ۲۴ فوریه ۲۰۰۰) کارگر کافه در تهران و نخستین فردی بود که اعدام قضایی او در پیوند با اعتراضات ۱۴۰۱ «زن، زندگی، آزادی» پس از مرگ مهسا (ژینا) امینی تأیید شد.

او در ۳ مهر ۱۴۰۱ در اعتراضات تهران شرکت کرد. مقامات ادعا کردند خیابان ستارخان را مسدود کرده و به یک عضو بسیج آسیب رسانده است؛ خانواده‌اش این روایت را رد کردند و گفتند او با روش غیرخشونت‌آمیز مسیر را جدا کرده است. رسانه‌های دولتی بعدها ویدیوی اعترافی پخش کردند که بستگانش آن را تحت اجبار دانستند.

پس از دادرسی شتاب‌زده در دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی، به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد. دیوان عالی در ۲۹ آبان حکم را تأیید کرد؛ سازمان‌های حقوق بشری از جمله عفو بین‌الملل گفتند دسترسی مؤثر به وکیل نداشته است. او بامداد ۱۷ آذر ۱۴۰۱ اعدام شد. عفو بین‌الملل این روند را «محاکمه نمایشی به‌شدت ناعادلانه» خواند و هشدار داد اعدام برای ایجاد ترس به کار گرفته شده است.

چهار روز بعد مجیدرضا رهنورد در مشهد به‌صورت علنی اعدام شد، دومین اعدام شناخته‌شده مرتبط با اعتراضات. ناظران بین‌المللی پروندهٔ شکاری را آغاز موج احکام اعدام اعتراضی برای بازداشتن جنبش زن، زندگی، آزادی دانستند.