امید مؤیدی

امید مؤیدی زارع (۱ خرداد ۱۳۸۱ – ۲۴ آبان ۱۴۰۱) دانشجوی سال آخر تربیت بدنی دانشگاه فنی و حرفه‌ای باهنر شیراز بود؛ نزدیکان او را پسری ساکت، نجیب و شاداب به یاد می‌آورند که نامش با نگاهش به زندگی می‌خواند. غروب ۲۴ آبان ۱۴۰۱، نخستین روز اعتصاب سه‌روزه سراسری همزمان با سالگرد آبان ۹۸، شاهدان در خیابان زرهی شیراز دیدند مأموران مردی را روی زمین کتک می‌زنند. امید برای کمک جلو رفت. پس از تیر هوایی و هجوم، شاهدان به رادیو فردا گفته‌اند مأموران از پشت به کمر او شلیک کردند و وقتی بر زمین افتاد تیر خلاص به پیشانی زدند. پیکر را بردند. سه روز خانواده را به اطلاعات سپاه حواله دادند تا سرانجام اداره آگاهی خواست جسد با کد ۱۸۱ را شناسایی کنند. پدر جای گلوله پیشانی را دید؛ گزارش رسمی فقط گلوله کمر را نوشته بود. فشار آوردند او را بسیجی و «شهید» بخوانند و در قطعه شهدا دفن کنند و قتل را به «اغتشاشگران» نسبت دهند، خانواده نپذیرفت. خاکسپاری در دارالرحمه زیر صدها مأمور نیم‌ساعته تمام شد؛ مادر فقط سر کفن‌شده را دید که زخم پیشانی با پرچم یا زهرا پوشانده بود. روایت دادستان و فرماندار که معترضان او را کشتند، با شاهدان و خانواده نمی‌خواند. رادیو فردا، ایران‌اینترنشنال، صدای آمریکا و ویکی‌پدیای فارسی همین داستان را ثبت کرده‌اند.