سجاد جعفری

سجاد جعفری نوجوانی ۱۴ ساله و ساکن شیراز در استان فارس بود. پدر و مادرش از افغانستان به ایران مهاجرت کرده بودند. سجاد تنها چند ماه با پانزده‌سالگی فاصله داشت.

در جریان خیزش زن، زندگی، آزادی، او اوایل مهر ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات محدودهٔ معالی‌آباد شیراز ناپدید شد. خانواده‌اش حدود یک هفته بعد پیکر او را در سردخانهٔ بیمارستان نمازی پیدا کردند، در حالی که سر و صورتش بر اثر ضربات باتوم به‌شدت آسیب دیده بود. ویکی‌پدیای فارسی و کانون حقوق بشر ایران نام او را در میان جان‌باختگان شیراز در روز شنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۱ آورده و علت مرگ را اصابت گلوله جنگی ثبت کرده‌اند؛ روایت‌های نزدیک به خانواده از ضرب و جرح سخن می‌گویند. (افسر انتظامی هم‌نامی که در بوشهر کشته شد، فرد دیگری است.)

به گزارش «مانیتور حقوق بشر ایران»، وقتی پدر و مادر سجاد پیگیر مرگ او شدند، نیروهای امنیتی به پدرش حمله کردند و تهدید کردند که اگر خانواده نپذیرد مرگ سجاد را «تصادف» اعلام کند، مادرش را به طالبان تحویل خواهند داد. تهدید به فرستادن مادرش به افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان، نشان‌دهندهٔ فشار ویژه بر خانواده‌های مهاجری است که فرزندانشان را در این خیزش از دست دادند، و مرگ سجاد بسیار کمتر از دیگر نوجوانان جان‌باخته دیده شد.