سیاوش محمودی

سیاوش محمودی نوجوان اهل تهران، متولد ۱۸ دی ۱۳۸۴، بود. او همراه مادرش لیلا مهدوی و خواهرش در شهرک بهشتی محله علی‌آباد نازی‌آباد (منطقه ۱۶) زندگی می‌کرد. به فوتبال علاقه داشت و به اردوی تیم ملی نونهالان دعوت شده بود. پس از مدرسه کار می‌کرد تا در هزینه‌های زندگی به مادر کمک کند. مادرش او را پر از شوق زندگی توصیف کرده است.

شب چهارشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در روزهای آغازین خیزش زن، زندگی، آزادی، سیاوش از خانه بیرون رفت و به اعتراضات خیابانی نازی‌آباد پیوست. گزارش‌های ایران‌وایر، صدای آمریکا و بنیاد عبدالرحمن برومند می‌گویند نیروهای امنیتی او را هدف گلوله قرار دادند. مادرش ساعت‌ها در میان گاز اشک‌آور و خیابان‌های بسته به دنبال او گشت؛ وقتی از بسیجی کمک خواست با باتوم او را زدند. در بیمارستان کاشانی ابتدا پیکر را «مجهول‌الهویه» خواندند تا با کارت بانکی هویتش مشخص شد. لیلا مهدوی روایت کرده که کشوی سردخانه را باز کرد و سر فرزندش را غرق در خون دید.

پیکر سیاوش در اول مهر ۱۴۰۱ در بهشت زهرا، قطعه ۳۲۷، ردیف ۴۱، شماره ۶۲ به خاک سپرده شد. مراسم چهلم او در ۱۰ آبان به صحنه اعتراض تبدیل شد. مادرش با وجود یورش به خانه، ضبط تلفن و فشار برای سکوت، دادخواهی را ادامه داده است.