امیر شکوری

امیر شکوری، که با نام امیر باباشکوری نیز شناخته می‌شود، مهندس معمار ۴۱ ساله گیلک اهل لاهیجان در استان گیلان بود. او متولد شهریور ۱۳۶۳ بود و به‌عنوان سرپرست خانواده و فردی مهربان که به‌طور داوطلبانه به سگ‌های خیابانی و حیوانات بی‌سرپرست غذارسانی می‌کرد، به یاد مانده است.

روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، در جریان اعتراضات لاهیجان، با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. روایت‌های یادبود می‌گویند گلوله به قلبش اصابت کرد و در برخی نیز از اصابت به سر سخن رفته است. هه‌نگاو تأیید کرده که او همان روز همراه علی صدیقی (۳۰ ساله) و تابان رهروان، هر سه اهل لاهیجان، در شمار هفت شهروند گیلک کشته‌شده در گیلان و مازندران جان باخت. گزارش‌ها می‌گویند مقامات پیکر او را حدود چهار روز گروگان گرفتند.

در مراسم چهلم او در لاهیجان، مادرش گفت: «کشور ما باید به بهترین درجات برسه، چون ایرانی باشرفه.» خانواده نیز به یاد او بسته‌های غذای خشک برای سگ‌های خیابانی آماده و توزیع کردند. در سالروز تولدش در شهریور ۱۴۰۵، بستگان گفتند دوباره از حضور بر مزار او جلوگیری شد.