اردشیر زارعی

اردشیر زارعی، کارگر کورد یارسانی اهل روستای درویت در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه بود که در ساوه در استان مرکزی کار می‌کرد. او پدر سه فرزند به نام‌های دانیال، ماردین و بانیا بود. هه‌نگاو سن او را ۴۰ سال و بنیاد عبدالرحمن برومند ۴۵ سال ثبت کرده است. منابع به هه‌نگاو گفتند که او بیماری قلبی داشت. نام او با نام پدر رحمن در فهرستی که دولت در بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد نیز آمده است.

هه‌نگاو تأیید کرد که شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، هنگامی که به داروخانه رفته بود، در ساوه با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به سرش کشته شد. بنیاد برومند که در روز جهانی کارگر یاد او را گرامی داشت، گزارش داد که او در اعتراضات محلی ساوه از پشت سر هدف گلوله قرار گرفت و تاریخ کشته شدنش را ۲۲ دی ذکر کرده است. پیکر او به روستای زادگاهش بازگردانده شد و به گزارش هه‌نگاو، خاکسپاری‌اش برای ۲۴ دی ۱۴۰۴ (۱۴ ژانویه ۲۰۲۶) برنامه‌ریزی شده بود.

یاد او در کنار ده‌ها یارسانی که در آن هفته‌ها جان باختند، از جمله کیوان رضایی از کرمانشاه، گرامی داشته می‌شود.