آرمین تیموری‌راد

آرمین تیموری‌راد، ۱۹ ساله اهل فردیس کرج، در رشته مهندسی برق پذیرفته شده بود و قرار بود از بهمن دانشگاه را آغاز کند. نزدیکان او را مهربان و آرام می‌دانستند؛ پس از اعتراضات ۱۴۰۱ می‌گفت دوست دارد نامش برای وطن «جاودانه» شود.

شامگاه ۱۹ دی / ۹ ژانویه ۲۰۲۶، بنابر هه‌نگاو و روایت تفصیلی ایران‌اینترنشنال، آرمین همراه پدر امید (۴۷)، مادر، عمو امیر (۴۲) و زن‌عمو بود که نیروهای سرکوب در فردیس آتش گشودند. آرمین و پدر زخمی شدند؛ مادر با ساچمه مجروح شد و کوشید آنان را بپوشاند. عمو امیر که از پا ساچمه خورده بود آرمین را به خودرو برد؛ در مسیر خودرو هدف شلیک قرار گرفت، امیر از گلو و کمر و آرمین دوباره از سر و پهلو. امید با گلوله به قلب جان باخت؛ آرمین و امیر نیز کشته شدند. پیکر امید و امیر ۲۲ دی و آرمین ۲۳ دی در آرامستانی در البرز دفن شد.

همچنین ببینید مدخل‌های امید و امیر تیموری‌راد.