حسن سماکوش

حسن سماکوش، معروف به «حسن دایی»، متولد اول آذر ۱۳۵۶ در بابل بود. او مشاور املاک، پدر دو فرزند و از چهره‌های معتمد، شناخته‌شده و بزرگ محله بود. هم‌محلی‌هایش به ایران‌وایر گفته‌اند که از کوچک و بزرگ با او ارتباط داشتند و او را بسیار دوست داشتند. او دوستدار رضاشاه بود. نام خانوادگی او در برخی منابع لاتین Samakosh نوشته شده است.

او روز پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری، در چهارراه شهربانی بابل و در نزدیکی کلانتری ۱۳ از فاصله‌ای بسیار نزدیک هدف چند گلوله مستقیم قرار گرفت. ساچمه‌ای از کنار بینی وارد چشمش شد و بخشی از مغزش را تخریب کرد. دوستش او را روی دوش گرفت و در کوچه‌ها فریاد می‌زد که کسی در را باز کند، تا اینکه زنی سالمند در خانه‌اش را باز کرد و باند و گاز استریل داد. نزدیک‌ترین مرکز درمانی که تخصصی زنان و زایمان بود او را نپذیرفت و حدود ۲۰ دقیقه بعد به بیمارستان روحانی بابل رسید. او اینتوبه شد و سه روز در کما بود؛ در این مدت ماموران مسلح نهادهای اطلاعاتی بارها به اتاقش رفت‌وآمد داشتند و خانواده اجازه ورود نداشتند. حسن سماکوش روز یک‌شنبه ۲۱ دی ۱۴۰۴ در ۴۸ سالگی جان باخت.

به گزارش ایران‌وایر، فرزندانش تنها پس از امضای تعهد کتبی به نیروهای اطلاعاتی توانستند پیکر پدرشان را تحویل بگیرند. به خانواده گفته شده بود که باید او را «نیروی بسیج» معرفی کنند وگرنه در زمره «خانواده‌های تروریست» قرار می‌گیرند، اما فرزندانش این خواسته را رد کردند. پیکر او در زادگاهش بابلکنار به خاک سپرده شد. به گزارش صدای آمریکا، پسرش شایان در مراسم بزرگداشت پدر گفت: «ما برای آنچه می‌سازیم ایرانی هستیم، نه برای آنچه از دست دادیم» و حاضران سرود «ای ایران» را دسته‌جمعی خواندند.