حسین نیک‌سرشت

حسین نیک‌سرشت، ۳۴ ساله، پدر دو فرزند خردسال ۹ و دو ساله، در مشهد به کار مشاورهٔ املاک مشغول بود. دوستانش به‌یاد می‌آورند که چون عربی می‌دانست، گاهی برای زائران عرب حرم امام رضا ترجمه می‌کرد.

شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶) در خانه کنار خانواده‌اش بود که صدای شلیک از خیابان آمد. به روایت منابع ایران‌وایر، برخاست، فرزندان را به همسرش سپرد و گفت باید جواب مادرها و بچه‌هایی را بدهد که در این چند روز عزیز از دست داده‌اند؛ «تو قوی هستی، مواظب بچه‌ها باش» و بیرون رفت. در محدودهٔ رسالت، جادهٔ سیمان مشهد، گلوله‌ای نزدیک قلب (یا شش‌ها) به او اصابت کرد. اطرافیان نفس مصنوعی و شوک دادند، اما هوا از جای تیر بیرون می‌آمد.

پنج روز بعد همسر جوانش از پیش از سحر تا میانهٔ بعدازظهر میان صدها پیکر در کاورهای مشکی بهشت رضوان گشت تا او را یافت. مأموران ابتدا ملیتش را افغانستانی نوشته بودند؛ خانواده با مدارک هویتی این سندسازی را برگرداندند. فشار نهادهای امنیتی برای ثبت او به‌عنوان «شهید بسیجی» ادامه داشت و خانواده مقاومت کرد، او معترض بود و حامی اعتراضات؛ گفته شده یکی از اعضای پایگاه بسیج محله تیراندازی کرده و سپس متواری شده است.