میلاد حسن‌زاده

میلاد حسن‌زاده (حسن‌زاده علی‌آبادی) نوجوانی ۱۷ ساله و ساکن تهران بود. بیشتر گزارش‌ها سن او را ۱۷ سال ذکر کرده‌اند و یک گزارش ۱۸ سال نوشته است.

شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، معترضان مقابل پاسگاه نیروی انتظامی در محله نازی‌آباد تهران جمع شده بودند. مأموران مستقر در پاسگاه ابتدا اعلام کردند که «تسلیم» هستند، اما با نزدیک شدن مردم، از بالای پاسگاه با تیر جنگی تیراندازی کردند و افراد ردیف اول هدف قرار گرفتند. میلاد از ناحیه پا و شکم مورد اصابت دو گلوله قرار گرفت و به بیمارستان هفت‌تیر منتقل و جراحی شد. ابتدا به خانواده گفته شد جراحات ناشی از ساچمه است، اما پس از جان‌باختن او به‌طور رسمی اعلام شد که علت آن تیر جنگی بوده است. میلاد روز شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۴ جان باخت و پیکرش روز ۲۴ دی در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.

او روز ۱۲ دی، پیش از شرکت در اعتراضات، وصیت‌نامه کوتاهی نوشته بود: «من که دارم می‌روم؛ اگر کشته شدم یا حتی اگر دستگیر شدم، شاد باشید. چون ترجیح دادم با غیرت و با شرف زندگی کنم. اگر قرار است بمیرم، همان بهتر که در راه شجاعت و غیرت شهید شوم. اگر هر بلایی سرم آمد، می‌خواهم خبرش مثل بمب بترکد تا الگوی بقیه هم‌نسلی‌هام شوم.» این وصیت‌نامه پس از کشته شدنش بسیار دیده شد. برادرش بعدها گفت: «حالا او الگوی من است.»