امید عظیمی

امید عظیمی (۲۶ ساله) ورزشکار و آرایشگر اهل تهران بود؛ دوستانش او را شجاع، نترس و باورمند به اتحاد مردم برای آزادی ایران به یاد می‌آورند. عاشق ورزش و موتورسواری بود. فهرست پژواک کار ایران از جان‌باختگان دی ۱۴۰۴ نیز او را در شمار مزدبگیران تهران آورده است. جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۹ ژانویه ۲۰۲۶)، پس از خروج از باشگاه، مطابق فراخوان سراسری به تجمع اعتراضی در صادقیه تهران پیوست. با قطع ناگهانی آنتن‌های موبایل، ارتباط نزدیکانش قطع شد و خانواده تا صبح در بیمارستان‌ها به‌دنبال او گشتند. پس از اصابت گلوله خود را در پارکی مخفی کرد؛ وقتی نزدیکان او را یافتند خون زیادی از دست داده بود. به بیمارستان شهریار منتقل شد و بر اثر خون‌ریزی شدید جان باخت. در آخرین تماس تلفنی به مادرش گفته بود: «شام می‌آیم و دور هم می‌خوریم.» دوستانش هنوز هر بار که نامش را می‌آورند، همان وعده کوتاه را می‌شنوند.