امید تیموری‌راد

امید تیموری‌راد (با املای تیموری راد نیز)، برقکار ۴۷ ساله، پدر آرمین تیموری‌راد ۱۹ ساله و برادر امیر تیموری‌راد ۴۲ ساله بود. بستگان او را سخت‌کوش و وفادار به خانواده توصیف کرده‌اند. برخی پیام‌های یادبود می‌گویند امید و آرمین ساکن محلهٔ فلاح تهران بودند و برای دورهمی خانوادگی به خانهٔ امیر در فردیس رفته بودند؛ هه‌نگاو و اطلاعات‌نت زندگی خانواده و محل کشته شدن را فردیس کرج ثبت کرده‌اند.

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو تأیید کرد که شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۹ ژانویه ۲۰۲۶) همراه با امیر و آرمین با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی در اعتراضات فردیس کشته شد. ملیکا تیموری‌راد، دخترعمو، به هه‌نگاو گفته هر سه همزمان هدف گلولهٔ جنگی قرار گرفتند و همسر امید، مادر آرمین، نیز اصابت کرد و به‌شدت مجروح شد. روایت خانوادگی اطلاعات‌نت می‌گوید آنان به‌سوی خانهٔ عمه می‌رفتند که نیروهای سرکوبگر تیراندازی گسترده آغاز کردند؛ گلوله به قلب امید خورد و در مسیر درمانگاه جان باخت و همسرش با ساچمه زخمی شد در حالی که می‌کوشید او و پسرشان را بپوشاند. برخی پست‌های زودتر شبکه‌های اجتماعی گردآوری‌شده در IranMassacre تاریخ را ۱۸ دی آورده‌اند؛ هه‌نگاو، خبرنامه امیرکبیر و مراسم چهلم ۱۹ دی را مبنا قرار داده‌اند.

به روایت خانواده، پیکر امید و امیر ۲۲ دی و پیکر آرمین ۲۳ دی در آرامستانی در استان البرز به خاک سپرده شد، پس از فشار و تهدید. فهرست منتشرشده دولت جمهوری اسلامی از کشته‌شدگان دی ۱۴۰۴ نام او را با نام پدر، غلام‌رضا، در ردیف ۱۰۳۳ آورده و نام آرمین را فرزند امید (ردیف ۲۱۰۰) و امیر را فرزند غلام‌رضا (ردیف ۲۴۲۰) ثبت کرده است. فهرست «زمستان خونین» هرانا کشته شدن را تأییدشده آورده است.