پویا فراگردی

پویا فراگردی، نوازنده ویولن و معلم موسیقی اهل تهران بود و ۱۶ شهریور ۱۳۶۰ به دنیا آمد. او از کودکی نواختن ویولن را آغاز کرد و پایه‌های خود را در موسیقی کلاسیک شکل داد. با آن‌که در رشته مهندسی ماشین‌آلات کشاورزی مدرک گرفته بود، موسیقی همواره محور زندگی‌اش ماند: از باروک تا مدرن می‌نواخت، به جز، بلوز و راک علاقه داشت، ویولن تدریس می‌کرد و حتی به برادرزاده‌اش درس می‌داد، و عضو یک ارکستر مستقل در تهران بود. او با نظام مجوزدهی ارشاد مخالف بود و همین او را از صحنه‌های رسمی دور کرد؛ پس خلاقیتش را به هنرهای دستی برد و سازهای چوبی، از جمله اُکارینا، را با دستان خود می‌ساخت و می‌نواخت.

شب پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری، او در میان جمعیت در پاسداران در شمال‌شرق تهران بود. حدود ساعت ۱۱ شب، در نزدیکی یک کلانتری، گلوله نیروهای امنیتی به سمت راست شکمش اصابت کرد. او را به بیمارستان بردند و روز بعد، ۱۹ دی ۱۴۰۴، جان باخت. خانواده‌اش ابتدا گمان می‌کردند او در مجیدیه، محله زندگی‌اش، کشته شده و تا چند روز از محل او بی‌خبر بودند.

نزدیک به ۱۲ روز بعد، در ۳۰ دی ۱۴۰۴، مقام‌ها به خانواده اطلاع دادند که پیکر پویا در پزشکی قانونی کهریزک است و روز بعد در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. برادرش پیام که در آمریکا زندگی می‌کند، نوشت: «فکر می‌کنم ۱۸ دی ماه دوباره عاشق مردمش شد. کاش زنده می‌ماند و آزادی را هم می‌دید.» همکاران موسیقی‌دانش در یادبودی نوشتند: «آرشه‌ات ایستاده، اما خشم ما نه.»