سلیمان نوروزی

سلیمان نوروزی مردی سی‌وسه‌ساله، همسر و پدر، از شاهرود در استان سمنان بود. بیش از ده سال در یک شرکت پخش کار می‌کرد. نزدیکان به ایران‌وایر گفته‌اند وقتی سر کار بود همسرش اغلب زنگ می‌زد تا در میان کار با دختر دوساله‌اش حرف بزند و بی‌قراری‌اش را آرام کند. پس از جان‌باختن او، کودک قاب عکس پدر را در آغوش می‌گیرد، می‌گوید «بابا بوس» و منتظر می‌ماند پدر از توی عکس او را ببوسد. حوالی نیمه‌شب جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۹ ژانویه ۲۰۲۶)، در اعتراضات مقابل فرمانداری شاهرود، نیروهای سرکوب آتش گشودند. منبعی نزدیک به خانواده می‌گوید سلیمان سه گلوله جنگی خورد، به سر و لگن. همسرش بارها تماس گرفت؛ سرانجام صدای غریبه‌ای از تلفن جیبش جواب داد که تیر خورده و به بیمارستان بروند. حدود یک هفته والدین، سه خواهر و دو برادرش دنبال تحویل پیکر بودند. نزدیکان می‌گویند پیکر را در سردخانه نگه نداشته بودند یا وضعیتی ناراحت‌کننده تحویل دادند و اجازه تشییع عمومی، بنر، پارچه سیاه یا آگهی ترحیم ندادند. دوستان کمک کردند او را خاموش در وادی‌السلام شاهرود به خاک بسپارند.