امیرحسین پرنیان

امیرحسین پرنیان، که در فهرست‌ها با نام امیرحسین میرکازهی ریگی نیز آمده، فرزند ابراهیم، جوان ۱۹ سالهٔ بلوچ اهل زاهدان بود که برای کنکور آماده می‌شد.

در جمعه خونین، ۸ مهر ۱۴۰۱ (۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲)، نیروهای امنیتی پس از نماز جمعه در مصلای بزرگ و پیرامون مسجد مکی زاهدان با گلوله جنگی به نمازگزاران و معترضان شلیک کردند. فهرست کشته‌شدگان مرکز اسناد حقوق بشر ایران، به‌روز تا ۲۲ مهر ۱۴۰۱، او را ردیف ۱۳، ۱۹ ساله، با نام پدر ابراهیم ثبت کرده و آورده است که از پشت به سر و قلب او شلیک شد. فهرست جمعه خونین کانون حقوق بشر ایران او را ردیف ۴۵، «امیرحسین پرنیان (میرکازهی ریگی)، اهل زاهدان، ۱۹ ساله، نام پدر ابراهیم» آورده و فهرست ۶۶۲ جان‌باختهٔ اعتراضات ۱۴۰۱ همین کانون «شلیک از پشت به ناحیهٔ سر و قلب» را نیز ثبت کرده است. فهرست الفبایی نود و سه هویت تأییدشدهٔ کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی او را ردیف ۱۴ با «اصابت گلوله از پشت به سر» ثبت کرده و فهرست ۹۷ کشتهٔ احرازهویت‌شدهٔ زاهدان در همین کمپین (۱۸ مهر ۱۴۰۱) نام او را ردیف ۵۶، «امیرحسین میرکازهی (ریگی) ۱۹ ساله (فرزند ابراهیم)»، آورده است. ویکی‌پدیای فارسی نیز اصابت گلولهٔ جنگی به سر و قلب را ثبت کرده است.

دوستانش او را جوانی مهربان و آرام به یاد می‌آورند. مادرش، که سال‌ها در مناطق دورافتادهٔ بلوچستان معلم بود، به سپید آدم گفت سی سال به فرزندان مردم خدمت کرده به این امید که نیکی به فرزند خودش بازگردد. او گفت: «امیرحسین من در آذرماه وارد نوزده‌سالگی شد و با عشق فراوان خود را برای کنکور آماده می‌کرد» و برچسب اغتشاشگر و تجزیه‌طلب را رد کرد.