اسعد رحیمی

اسعد رحیمی در ۲۲ بهمن ۱۳۷۱ (۱۱ فوریه ۱۹۹۳) به دنیا آمد. او جوان ۳۰ ساله کُرد اهل بوکان در استان آذربایجان غربی، فرزند ابراهیم و زینب بود. متأهل بود (حدود یک سال از ازدواجش می‌گذشت)، راننده تاکسی بود و به‌تازگی مغازه ساندویچ‌فروشی دایر کرده بود.

روز ۲۵ آبان ۱۴۰۱ (۱۶ نوامبر ۲۰۲۲)، در جریان اعتراضات ژن، ژیان، آزادی و در شصت‌ویکمین روز خیزش پس از مراسم چهلم ژینا مهسا امینی، در حال بازگشت از محل کار در خیابان زیتون شمالی بوکان بدون هیچ اخطاری هدف شلیک نیروهای امنیتی قرار گرفت. هانا و کوردپا می‌گویند گلوله جنگی به پشت نزدیک قلب و ساچمه از پشت گردن تا کمر به او اصابت کرد و پس از زخمی شدن با باتوم به سرش نیز ضربه‌های شدید زدند. یکی از شهروندان او را به منزلی منتقل کرد و با خانواده تماس گرفت، اما پیش از رسیدن به بیمارستان بر اثر خونریزی داخلی و ضربه مغزی جان باخت.

مردم بوکان پیکرش را به مسجد افتخاری بردند. نیروهای امنیتی مسجد را برای ربودن پیکر محاصره کردند. دادبان و جمعیت حقوق بشر کردستان این محاصره را گزارش کرده‌اند و AUSIRAN نیز گردهمایی در مسجد را ثبت کرده است. با تهدید، از جمله تهدید به بازداشت پدر، خانواده ناچار شد او را شبانه و بدون تشییع عمومی به خاک بسپارد. مأموران بعدها مانع مراسم چهلم شدند، در درگیری با خانواده همسرش را از ناحیه سر زخمی کردند و با پرتاب سنگ شیشه خودروها را شکستند. کوردپا او را در میان هفت شهروند کُرد کشته‌شده همان روز در بوکان، کامیاران، سقز و سنندج آورده است.