داریوش علیزاده

داریوش علیزاده (۲۱ تیر ۱۳۶۸ – ۱۶ مهر ۱۴۰۱) جوان ۳۳ ساله اهل سنندج بود که با مادرش زندگی می‌کرد. شنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۱, روز فراخوان سراسری اعتراض, برای خرید ماکارونی که مادر خواسته بود بیرون رفت، خرید را رساند و دوباره از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. شاهدان به رادیو زمانه گفته‌اند حوالی تپه بهارمست / کوچه رخزاد در مرکز سنندج نیروهای امنیتی با تیر جنگی به معترضان شلیک کردند. گلوله به ران داریوش خورد؛ خون‌ریزی شدید داشت، به نزدیکان زنگ زد و از کوچه‌ها به سمت بیمارستان کوثر برده شد. شاهدی گفته مأموری وقتی روی زمین بی‌رمق بود به شکمش لگد زد و فریاد زد «بلند شو». با وجود احیا جان باخت. خانواده از بیم نگه‌داشتن پیکر، همان شب او را به روستای قەڵا کۆن (قلعه کهنه) اوباتو بردند و با تأخیر پزشکی قانونی و تهدیدهای اطلاعات که می‌خواستند جنازه را به سنندج برگردانند، به خاک سپردند. اداره اطلاعات بعداً به خانواده گفت «گروهک‌ها» او را کشته‌اند؛ شاهدان و نزدیکان این روایت را رد می‌کنند. همان روز یحیی رحیمی، پیمان منبری و محمد امینی هم در سنندج کشته شدند. گزارش بلند رادیو زمانه با روایت خانواده و شاهد عینی منبع اصلی است؛ ایندیپندنت فارسی بعدها گل‌باران محل کشته‌شدن توسط مادران دادخواه را گزارش کرد.