محمدرسول مومنی‌زاده

محمدرسول مومنی‌زاده (که به صورت مومنی‌زاد و در گزارش ایران اینترنشنال مومنی‌راد نیز ثبت شده) جوانی اهل رشت، مرکز استان گیلان، بود. گزارش ۲۰۲۶ عفو بین‌الملل با عنوان «زندگی‌هایی که بی‌رحمانه کوتاه شد» سن او را ۲۴ سال آورده و گواهی فوت او که حساب ۱۵۰۰ تصویر در فروردین ۱۴۰۲ منتشر کرد سال تولدش را ۱۳۷۷ ثبت کرده است. فهرست ویکی‌پدیای آلمانی سن او را ۲۳ سال آورده است. نام مادرش زهرا کریمی است و برادرش امیر در تظاهرات همراه او بود.

او در هفته نخست خیزش زن، زندگی، آزادی پس از جان‌باختن ژینا (مهسا) امینی، در رشت هدف شلیک نیروهای امنیتی قرار گرفت. مادر و برادرش به ایران اینترنشنال گفتند که روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ (۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲) دو برادر در حال فرار از شلیک نیروهای امنیتی بودند که ماموران موتورسوار دو ترکه آنها را تعقیب کردند و از فاصله یک متری به محمدرسول شلیک کردند. امیر گفت ماموران پس از شلیک پیاده شدند و دو برادر را با باتوم و مشت و لگد زدند، بینی او شکست و با وجود خونریزی شدید محمدرسول به ضرب و شتم ادامه دادند تا اینکه با موتورهایشان متواری شدند. فهرست نخستین کانون حقوق بشر ایران اما ثبت کرده که او هنگام دفاع از یک زن در جریان اعتراضات هدف گلوله قرار گرفت.

مادرش گفت بیمارستان پر از ماموران لباس شخصی بود، به او اجازه ندادند پیکر فرزندش را ببیند و ببوسد و او را به زور کشان‌کشان بردند. خانواده به ایران اینترنشنال گفتند پیکر تنها پس از آنکه تعهد دادند او را در سکوت به خاک بسپارند تحویل داده شد و ماموران لباس شخصی از مراسم خاکسپاری فیلم می‌گرفتند. امیر گفت گلوله از زیر بغل به برادرش اصابت کرده بود؛ در سند پزشکی قانونی که به رویت ایران اینترنشنال رسید، شلیک گلوله ذکر نشده و علت مرگ «اصابت پرتابه‌های پرشتاب فلزی به بدن» عنوان شده است. مادرش گفت: «دادخواهم و نمی‌گذارم خون او پایمال شود.»

فهرست ۶۶۲ نفره کانون حقوق بشر ایران (شماره ۵۹) و فهرست تجمیعی همین نهاد برای گیلان، فهرست ۶۴۷ نفره شورای ملی مقاومت (شماره ۸۰) و جدول کشته‌شدگان ۱۴۰۱ در ویکی‌پدیای فارسی کشته شدن او را در رشت ثبت کرده‌اند و بیشتر آنها تاریخ ۳۱ شهریور (۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲) را آورده‌اند، در حالی که عفو بین‌الملل و خانواده‌اش ۲۱ سپتامبر را ذکر می‌کنند. مازیار سلیمانیان نیز در همان روزها در رشت کشته شد. در سومین سالگرد او در شهریور ۱۴۰۴، جمعی از مادران دادخواه جان‌باختگان آبان ۹۸ و خیزش ۱۴۰۱ بر سر مزار او حاضر شدند.