تحسین میری

تحسین میری، کولبر کورد ۴۵ ساله اهل روستای سرخبان از توابع شهرستان جوانرود در استان کرمانشاه بود که برای تأمین معیشت خانواده در جوانرود زندگی و کار می‌کرد. سازمان حقوق بشری هانا می‌گوید او متاهل و پدر پنج فرزند بود. بخش کوردی ایران‌وایر در دی ۱۴۰۱ به نقل از کولبرنیوز ویدیوی کوتاهی از او منتشر کرد که با باری بر پشت می‌رقصد و می‌خندد.

روز دوشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۱ (۲۱ نوامبر ۲۰۲۲)، پس از خاکسپاری عرفان کاکایی و بهاالدین ویسی، عزادارانی که از آرامستان حاجی‌آباد به سمت مرکز جوانرود بازمی‌گشتند هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفتند. هه‌نگاو گزارش داد نیروهای سپاه با کلاشینکف، ژ ـ ۳ و سلاح نیمه‌سنگین تیراندازی کردند و دست‌کم پنج نفر، از جمله تحسین، کشته و بیش از صد نفر زخمی شدند. هانا و هه‌نگاو می‌گویند او در خیابان بهداری از ناحیه سر هدف قرار گرفت؛ هانا شلیک را به تک‌تیراندازها نسبت می‌دهد و منابع محلی به کوردپا گفتند تک‌تیراندازها مستقیم به سرش شلیک کردند. صدای کرمانشاه روایت می‌کند که او پشت خودروهای پارک‌شده پناه گرفته بود که گلوله جنگی به سینه‌اش اصابت کرد و در همان محل جان باخت. هه‌نگاو نیروی شلیک‌کننده را سپاه نبی اکرم کرمانشاه معرفی کرده است. جمال اعظمی که برای کمک به او برگشته بود، هدف دو گلوله قرار گرفت و در کنارش جان باخت.

شبکه حقوق بشر کردستان نام او را در میان کشته‌شدگان آن روز جوانرود به دست نیروهای سپاه آورده و کانون حقوق بشر ایران، فهرست ۶۴۷ نفره شورای ملی مقاومت (شماره ۵۰۶) و ویکی‌پدیای فارسی مرگ او را ثبت کرده‌اند. کوردپا در نخستین سالگرد، آبان ۱۴۰۲، از او همراه با جمال اعظمی، جوهر فتاحی، مسعود تیموری، اسماعیل گل‌عنبر و کوروش پاژخ، شش کورد کشته‌شده در جوانرود و کرمانشاه در ۳۰ آبان ۱۴۰۱، یاد کرد.