زانیار الله‌مرادی

زانیار الله‌مرادی کارگر و جوان ۲۶ سالهٔ کُرد اهل سنندج، متولد ۳ آذر ۱۳۷۶، فرزند رحیم (خلیفه ابراهیم) و نسرین احمدی بود. در مقطع کاردانی برق تحصیل می‌کرد و در کارهای ساختمانی، برق‌کاری و بعدها بنگاه خودرو فعالیت داشت. در ۴ اسفند ۱۴۰۰ بر اثر برق‌گرفتگی فشار قوی دست چپش قطع شد؛ به اطرافیان می‌گفت هنوز توان کار کردن دارد و باید خدا را شکر کرد.

شامگاه سه‌شنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۱ حدود ساعت ۹، پس از شنیدن صدای تیراندازی در محله عباس‌آباد، با کت قرمز و جامانه از خانه بیرون رفت. مصاحبهٔ بنیاد برومند و گزارش هه‌نگاو می‌گویند یگان‌های موتوری امنیتی به سوی عابران شلیک کردند. شاهدان گفته‌اند زانیار در تقاطع کوی مرداد ۱۱ و کوی خرداد هفتم از فاصله نزدیک از سمت راست سینه و زیر بغل هدف ده‌ها ساچمه و یک تیر جنگی قرار گرفت. انتقال او به‌خاطر ایست‌های بازرسی طولانی شد؛ از درمانگاه نایسر به بیمارستان توحید رفت و بر اثر خون‌ریزی داخلی جان باخت.

ماموران کوشیدند پیکر را بگیرند و برای تحویل مبلغ سنگینی طلب کردند؛ با وساطت بدون پرداخت به خانواده برگشت. بامداد ۲۵ آبان حدود ساعت ۱:۳۰ تحت فشار امنیتی در قطعه ۱۲ بهشت محمدی به خاک سپرده شد. پدرش پیشنهاد دیه را رد کرد و گفت خون پسرش را نمی‌فروشد.