ابوالفضل وحید قزلجه‌میدان

ابوالفضل وحید قزلجه‌میدان نوجوان سیزده‌ساله‌ای از یاخچی‌آباد منطقه ۱۶ تهران بود، متولد ۲۹ بهمن ۱۳۹۰ (۱۸ فوریه ۲۰۱۲)، فقط چند روز مانده به تولد چهارده‌سالگی. پس از مرگ مادرش پروین بر اثر کرونا در ۱۴۰۰ بدون دسترسی به واکسن، خواهر بزرگ‌تر (متولد ۱۳۸۰) سرپرستی او و خواهر کوچک‌تر را بر عهده گرفت؛ او بعد از کلاس ششم مدرسه را رها کرد و در کفاشی کار کرد تا برای موتور و روزی ماشین پس‌انداز کند. وقتی از آرزویش می‌پرسیدند می‌گفت فقط می‌خواهد آن‌قدر پولدار شود که کتونی خارجی بخرد. به روایت گزارش بلند خانوادگی ایران‌وایر (بازنشر ملیون) و همخوان با بی‌بی‌سی فارسی و گواهی فوت هموطن۲۴، شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) بین حدود ۸:۳۰ تا ۹ شب، کنار دوستانش نزدیک پارک ۱۷ شهریور نازی‌آباد بود که گلوله رسام جنگی به سمت چپ گردنش اصابت کرد و شاهرگ را پاره کرد. همسایه‌ها او را به کوچه کشاندند و با موتور به بیمارستان مفرح در خیابان بهمن یاخچی‌آباد رساندند؛ پزشکان احیا کردند اما تاب نیاورد. ابتدا به خانواده گفتند مجروح و زنده است؛ حوالی نیمه‌شب در سردخانه بیمارستان پیدایش کردند و روزهای بعد میان کهریزک و غسالخانه بهشت‌زهرا با تأخیرهای عمدی دنبال پیکر گشتند. سرانجام شنبه ۲۰ دی در تاریکی، در قطعه ۳۰۷ بهشت‌زهرا کنار مادرش به خاک سپرده شد، درست همان‌طور که یک‌بار از خواهرانش خواسته بود. ماموران خانواده را وادار به امضای برگه‌ای کردند که بگوید در بیمارستان مرده نه در خیابان، و بارها خواستند او را «بسیجی شهید» اعلام کنند؛ خانواده نپذیرفت.