آرمان گرجیان بهمنیاری

آرمان گرجیان بهمنیاری (همچنین با املای بهمن‌یاری و بهمیاری)، دانش‌آموز ۱۹ ساله لر اهل بابامیدان در شهرستان رستم نزدیک نورآباد ممسنی در استان فارس بود. به گزارش ایران‌اینترنشنال، او قرار بود امسال در کنکور شرکت کند و مانند برادر و خواهرانش آرزوی پزشک شدن داشت. خانواده‌اش سه سال پیش برای ادامه تحصیل فرزندان از بابامیدان به نورآباد نقل مکان کرده بودند.

اعتراضات نورآباد ممسنی از ۱۴ دی ۱۴۰۴ آغاز شد و به روایت ایران‌اینترنشنال، آرمان از ۱۴ تا ۱۸ دی در صف اول معترضان حاضر بود. خانواده که نگران جان او بودند، ۱۸ دی (۸ ژانویه ۲۰۲۶) او را برای شرکت در یک مراسم فاتحه‌خوانی به بابامیدان بردند، اما همان شب در روستا نیز تجمع اعتراضی شکل گرفت. نیروهای حکومتی حدود ساعت ۸:۳۰ شب وارد بابامیدان شدند و به سوی معترضان شلیک کردند. حدود ساعت ۸:۴۵ در محل معروف به دوراهی بابامیدان، گلوله جنگی از سمت چپ بدن او وارد شد، به قلب و ریه آسیب شدید زد و از سمت راست خارج شد. سازمان حقوق بشری هه‌نگاو نیز تأیید کرده که او با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. نخستین کسی که بالای سرش رسید پدرش بود. آن شب سه نفر دیگر با گلوله جنگی و شماری با ساچمه زخمی شدند و از ترس بازداشت به بیمارستان نرفتند.

اهالی روستا و جوانان معترض شبانه‌روز از پیکر او در سردخانه بابامیدان نگهبانی دادند تا نیروهای حکومتی نتوانند آن را منتقل یا پنهان کنند. مراسم تشییع و خاکسپاری او ۲۱ دی با حضور گسترده مردم بابامیدان، نورآباد و شهرهای اطراف و با سر دادن شعارهای اعتراضی برگزار شد. به گزارش هه‌نگاو، ۲۸ دی (۱۸ ژانویه ۲۰۲۶) هفت تن از بستگان و هم‌روستایی‌های او، از جمله سعید، میلاد و رامتین گرجیان، بازداشت شدند و تا روزها از سرنوشتشان خبری نبود؛ ایران‌اینترنشنال می‌گوید بستگان حدود یک هفته تا ده روز در بازداشت ماندند و با وثیقه آزاد شدند. در مراسم چهلم او در ۲۳ بهمن، مردم در دوراهی بابامیدان، همان جایی که هدف گلوله قرار گرفت، نهال کاج کاشتند. ایران‌اینترنشنال او را نخستین کشته اعتراضات ۱۸ دی ممسنی می‌داند.

Witness Report نام پدر و مادر او را علی‌رحم و مهزر ثبت کرده و فهرست منتشرشده دولت جمهوری اسلامی از کشته‌شدگان دی ۱۴۰۴ نیز نام آرمان گرجیان بهمیاری، فرزند علی‌رحم، را آورده است. یادبود جاویدنامان ایران‌اینترنشنال سن او را ۱۸ سال ثبت کرده؛ هه‌نگاو و گزارش بعدی ایران‌اینترنشنال ۱۹ سال آورده‌اند و این یادبود همان را مبنا قرار داده است.