بهنام ایزدی

بهنام ایزدی، شهروند ۳۵ ساله لر اهل نورآباد ممسنی در استان فارس و از خانواده‌های شناخته‌شده این شهر بود. نام او با نام پدر صولت در فهرستی که دولت در بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد نیز آمده است. او از نخستین روزهای اعتراضات نورآباد در کنار مردم بود.

روز ۱۴ دی ۱۴۰۴ (۴ ژانویه ۲۰۲۶)، هنگامی که با خودروی شخصی‌اش در رفت‌وآمد بود، نیروهای بسیجی با شلیک مستقیم و پرتاب گاز اشک‌آور به داخل خودرو آن را از حرکت انداختند. او زخمی و شناسایی شد، اما توانست خود را نجات دهد. به گفته شاهدان، او با حرکت خودرویش به سوی نیروهای سرکوب مانع بازداشت شماری از معترضان بی‌دفاع شد و جلوی کور شدن چند نفر بر اثر شلیک مستقیم را گرفت. او هنگام رفتن دوباره به اعتراضات به دوستانش گفت: «من که دارم می‌روم، شما هم شرف داشته باشید، نترسید، بیایید.»

پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، در حالی که با پیکانش زخمی‌ها را به جای امن می‌برد، از فاصله نزدیک با شلیک مستقیم به چشم و سرش هدف قرار گرفت. هه‌نگاو تأیید کرده که او در دو رویداد جداگانه هدف گلوله قرار گرفت و بر اثر جراحات جان باخت و هرانا نیز نام او را در فهرست جان‌باختگان تأییدشده آورده است. او در نخستین شب خونین نورآباد، همراه با محمد احمدی و شاهرخ زارع، کشته شد.

پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ (۱۹ فوریه ۲۰۲۶)، با وجود فضای شدید امنیتی و اختلال اینترنت، مراسم چهلم مشترک او و دیگر جان‌باختگان نورآباد، از جمله پوریا نوروزی، در سه آرامستان این شهر برگزار شد. بر اساس روایت‌ها بیش از ۵ هزار نفر در این مراسم حضور داشتند.