دانیال مرانکی

دانیال مرانکی جوان ۲۹ ساله اهل تهران بود. او با پیک موتوری امرار معاش می‌کرد و شعرها و متن‌های اجتماعی و اعتراضی می‌نوشت.

شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، در جریان اعتراضات سراسری، آخرین بار در خیابان حاجی صادقی نزدیک میدان چهلم نارمک در کنار دوستانش دیده شد که شعار آزادی می‌داد. دقایقی بعد از تلفن همراهش تماس گرفت و گفت سخت خونریزی دارد. پیکرش میان میدان‌های هفدهم و چهلم نارمک پیدا شد؛ با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سینه از پای درآمده بود. هه‌نگاو تأیید کرده است که او در نارمک همراه چند تن دیگر از همان محله با شلیک گلوله جنگی کشته شد.

روایت‌های یادبود می‌گویند نهادهای امنیتی بر خانواده فشار آوردند تا او را بسیجی معرفی کنند و آنان را به سکوت وادارند. با وجود آن فشار، نام او به عنوان شاعری که برای آزادی جان باخت پخش شد. هرانا نام او را در شمار جان‌باختگان تأییدشده آورده و نامش در فهرستی که دولت در بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد نیز آمده است.