حسین فرهی

حسین فرهی دانشجوی ۳۲ ساله کارشناسی ارشد اهل تهران بود. نام او با نام پدر علی‌اکبر در فهرستی که دولت در بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد نیز آمده است. در یک پست کوتاه یادبود سن او ۵۱ سال ذکر شده بود، اما ایران‌پدیا، یادبود جاویدنامان ایران اینترنشنال و گزارش‌های بعدی همگی سن او را ۳۲ سال ثبت کرده‌اند.

او پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) در جریان اعتراضات محدوده خیابان پیروزی در شرق تهران هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفت. در یک روایت یادبود آمده است که هفت گلوله به او اصابت کرد و یکی از آن‌ها مستقیماً به قلبش شلیک شد. هرانا نام او را در فهرست جان‌باختگان تأییدشده تهران آورده است.

مادرش یاد او را زنده نگه داشته است. در مهر ۱۴۰۵، در نهمین ماهگرد کشته شدن پسرش، به پویش «۹ سیب، ۹ ماه دوری» پیوست و ۹ سیب را یکی‌یکی در سبدی گذاشت، هر سیب برای یک ماه دوری از او، و این ۹ ماه را با ۹ ماهی مقایسه کرد که پیش از تولد، او را در وجودش حمل کرده بود. او کنار عکس پسرش با گریه گفت: «تا آخر عمر چشم به راهت می‌مانم، عزیز دلم.» خانواده او در کنار خانواده‌های دیگر جوانانی که در آن روزها کشته شدند، از جمله عسل منصوری و پرنیان دبیری، ایستاده‌اند.