جلیل میلانلویی

جلیل میلانلویی (میلان‌لوئی) شهروند کرد کرمانج اهل اسفراین در استان خراسان شمالی بود؛ متولد ۷ آبان ۱۳۵۶ و فرزند احمد. او رئیس شعبه بانک رسالت در اسفراین و مدرس درس اقتصاد در دانشگاه علوم پزشکی این شهر بود. پیش‌تر در دانشگاه فنی و مهندسی اسفراین نیز تدریس می‌کرد، اما در سال ۱۴۰۱ به دلیل مواضع اعتراضی‌اش «عذرش را خواستند». او پدر دو فرزند بود و یک سال پیش از مرگش همسر و مادر فرزندانش را بر اثر سرطان از دست داده بود.

یک منبع نزدیک به او به ایران‌وایر گفته است که او همیشه پست‌های سیاسی منتشر می‌کرد و به همین دلیل بارها از سوی اطلاعات سپاه تهدید شده بود. آخرین استوری‌اش پرچم شیر و خورشید بود و آخرین پستش جمله‌ای منسوب به ویکتور هوگو: «ظلم وقتی عادی شود، صدای عدالت شبیه اغتشاش شنیده می‌شود.» در کپشن آن نوشته بود: «پایان شب سیه سپید است.»

شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، در جریان اعتراضات سراسری در اسفراین، با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی به قفسه سینه‌اش جان باخت. خانواده‌اش سه روز در جست‌وجوی پیکر او بودند تا اینکه سرانجام یکشنبه ۲۱ دی با تهدید و گرفتن تعهد پیکر را تحویل گرفتند. او در فضایی به‌شدت امنیتی در آرامستان بهشت زهرای اسفراین به خاک سپرده شد و به خانواده اجازه برگزاری مراسم داده نشد.

گزارش «زمستان خونین» هرانا نام او را در شمار جان‌باختگان تاییدشده اسفراین آورده است. یادبود جاویدنامان ایران‌اینترنشنال سن او را ۴۸ سال ثبت کرده، پژواک کار ایران نامش را در فهرست جان‌باختگان نیروی کار در دی ۱۴۰۴ آورده و نام او در فهرستی که بعدها دولت ایران از کشته‌شدگان منتشر کرد نیز آمده است.