مانی صفرپور

مانی صفرپور دانش‌آموزی ۱۸ ساله، اصالتاً اهل روستای لفمجان از توابع لاهیجان در استان گیلان و ساکن تهران بود. او متولد ۱۳۸۶ بود و در یکی از یادبودها آمده است که کمتر از یک ماه پیش از کشته شدن ۱۸ ساله شده بود. دوستانش می‌گویند در همه عکس‌هایش می‌خندید.

او شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، در جریان اعتراضات سراسری، در خیابان سلسبیل تهران با گلوله جنگی نیروهای حکومتی کشته شد. به گفته نزدیکانش، او همراه پدرش بیرون بود و برای کمک به دختری که ساچمه خورده بود رفت که هدف گلوله قرار گرفت. ایران اینترنشنال، ایندیپندنت فارسی و مرکز عبدالرحمن برومند همگی سن او را ۱۸ سال ثبت کرده‌اند؛ گزارش اولیه هه‌نگاو سن او را ۲۶ سال و تاریخ را ۹ ژانویه آورده بود. هرانا او را در شمار جان‌باختگان تأییدشده تهران آورده و نامش با عنوان «مانی صفرپورچفلی» در فهرستی که دولت در بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد نیز آمده است. هه‌نگاو او را در میان شش نفر احراز هویت‌شده در تهران، از جمله علیرضا رحیمی و امیرحسین سهرابی، فهرست کرده است.

ویدئوی پدرش که در پزشکی قانونی کهریزک کیسه حامل پیکر او را در آغوش گرفته بود و هق‌هق‌کنان می‌گفت «مانی بابا تو برو من میام»، به یکی از پربازتاب‌ترین تصاویر آن روزها بدل شد. پیکر او در آرامستان لفمجان به خاک سپرده شد و مراسم چهلمش با حضور گسترده مردم و اجرای رقص محلی دروم برگزار شد.