امید ساعدی

امید ساعدی مردی ۳۹ ساله و کُرد، اهل سنندج (سنه) در استان کردستان و ساکن تهران بود.

روز پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، او همراه برادر کوچک‌ترش، پوریا ساعدی، برای پیوستن به اعتراضات سراسری به خیابان‌های محله تهران‌پارس در شرق تهران رفت. امید با شلیک نیروهای حکومتی کشته شد. پوریا که آن زمان ۳۴ ساله بود، در حالی که بالای پیکر برادرش ایستاده بود، هدف چندین گلوله ساچمه‌ای قرار گرفت، به‌شدت زخمی شد و نیروهای امنیتی او را بازداشت کردند.

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو گزارش داد که نهادهای حکومتی برای تحویل پیکر امید ۷۰۰ میلیون تومان از خانواده‌اش گرفتند. اواخر همان ماه، آواتودی گزارش داد که پوریا، کشتی‌گیر و عضو سابق تیم ملی، در حالی که هنوز مجروح بود و از درمان مناسب محروم مانده بود، به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده و خانواده هنوز پیکر امید را تحویل نگرفته است.

هه‌نگاو در ۲۸ دی ۱۴۰۴ هویت او را همراه دو شهروند کُرد دیگر کشته‌شده در تهران، نصیر نصیری و ارسلان قهرمانی، احراز کرد. توانا، یادبود جاویدنامان ایران اینترنشنال و گزارش «زمستان خونین» هرانا نیز کشته شدن او را در ۳۹ سالگی و در ۱۸ دی در تهران ثبت کرده‌اند.