پوریا غلامعلی

پوریا غلامعلی مردی سی‌ودوساله از تهران بود که به خرید و فروش تجهیزات کامپیوتر و تلفن همراه اشتغال داشت. دوستانش او را فردی درون‌گرا، آرام، مهربان و حامی به یاد می‌آورند که به عکاسی، طبیعت‌گردی و سفر علاقه داشت و ورزشکار بود. او تک‌فرزند خانواده بود؛ والدینش هنگام تولدش از هم جدا شده بودند و پوریا سال‌ها فکر می‌کرد مادرش هنگام زایمان جان باخته است. بیشتر با مادربزرگش بزرگ شد و پس از فوت او، تنها در خانه‌ای اجاره‌ای زندگی می‌کرد. به روایت ایران‌وایر، پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) در اعتراضات محله هفت‌حوض تهران، نیروهای حکومتی از فاصله نزدیک به سینه‌اش شلیک کردند و همراهانش گفتند همان‌جا جان باخت. یادبود بعدی ایران‌اینترنشنال نیز کشته‌شدن را در هفت‌حوض در ۱۸ دی ثبت کرده و از اصابت گلوله از جمله به سر سخن گفته است؛ همکارانش بعداً او را از روی تتوها شناسایی کردند. خانواده دو بار به پزشکی قانونی فراخوانده شدند: شنبه ۲۰ دی به‌خاطر انبوه پیکرها شناسایی ممکن نشد و یکشنبه ۲۱ دی پیکر شناسایی شد. نزدیکان می‌گویند ماموران برای تحویل پیکر خواستند پوریا را «شهید» (ایران‌وایر) یا «بسیجی» (ایران‌اینترنشنال) معرفی کنند، پدرش علی‌اصغر غلامعلی، خادم مسجد، به‌خاطر مطالبه پول و فشار امنیتی ناچار پذیرفت. همان روز در بهشت زهرا با محدودیت حضور به خاک سپرده شد. با این حال دوستانش در تشییع شعارهای اعتراضی سر دادند تا مصادره حکومتی این جاویدنام را پس بزنند.