جمال اعظمی

جمال اعظمی (در فهرست هه‌نگاو: جمال عظیمی) شهروند کورد اهل پیرباوا و ساکن جوانرود در استان کرمانشاه بود. به نوشته کوردپا، او فرزند عبدالله و ژیوه و متولد ۴ اسفند ۱۳۶۶ بود. تا مقطع متوسطه درس خواند و سپس به برق‌کاری روی آورد و به عنوان تکنسین برق با چند شاگرد خود کار می‌کرد؛ صدای آمریکا او را برق‌کار ۳۴ ساله معرفی کرد. کوردپا می‌نویسد او عضو انجمن زیست‌محیطی جوانرود و انجمن حمایت از حیوانات بود و در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ نیز با اصابت بیش از ۱۰۰ ساچمه زخمی شده و در یکی از خانه‌های جوانرود به دست پزشکان داوطلب مداوا شده بود.

روز دوشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۱ (۲۱ نوامبر ۲۰۲۲)، یک روز پس از کشته شدن بهاءالدین ویسی و عرفان کاکایی، جمال در مراسم خاکسپاری آنان در آرامستان جوانرود شرکت کرد. صدای کرمانشاه می‌نویسد او پس از پایان کار روزانه به جمعیت پیوست. یکی از نزدیکانش به کوردپا گفت معترضان پس از بازگشت از آرامستان به شکل مسالمت‌آمیز اعتراض کردند و خواستار معرفی عاملان قتل این دو شدند و نیروهای سرکوب به سوی آنان تیراندازی کردند. در خیابان انصار، جوهر فتاحی، تحسین میری و جمال زخمی شدند؛ جمال برای نجات جوهر اقدام کرد که از پشت با گلوله دوشکا هدف قرار گرفت. یکی از اهالی او را که خونریزی شدید داشت به خانه پدری‌اش رساند و چند ساعت بعد نزدیکانش او را به سوی بیمارستان جوانرود بردند و در راه جان باخت. هه‌نگاو روایت دیگری دارد: او برای کمک به تحسین میری که در خیابان بهداری زخمی شده بود برگشت، با دو گلوله مستقیم نیروهای سپاه نبی اکرم کرمانشاه هدف قرار گرفت و در دم جان باخت و نیروهای سپاه در آن روز از سلاح ژ-۳ و مسلسل استفاده کردند. صدای کرمانشاه نیز می‌نویسد او هنگام تلاش برای بلند کردن تحسین میری زخمی در خیابان بهداری هدف شلیک نیروهای حکومتی و ماموران سپاه قرار گرفت و در همان محل جان باخت. جوهر فتاحی، تحسین میری، اسماعیل گل‌عنبر و مسعود تیموری نیز در ۳۰ آبان در جوانرود کشته شدند.

به گفته منبع کوردپا، نزدیکان پیش از آنکه نیروهای امنیتی پیکر را بربایند، آن را از بیمارستان خارج کردند و همان روز به خاک سپردند. این منبع افزود یکی از برادران جمال در اعتراضات زخمی شد و از بیم بازداشت به یکی از کشورهای همسایه رفت، نهادهای حکومتی کوشیدند نام جمال را در بنیاد شهید ثبت کنند و دیه بپردازند و چون خانواده نپذیرفت و خواستار مجازات قاتل شد، به بازداشت تهدید شدند. به خانواده اجازه برگزاری مراسم سوم و هفتم داده نشد. به گزارش کوردپا، روز ۱۰ دی ۱۴۰۱ (۳۱ دسامبر ۲۰۲۲) که برای مراسم چهلم مشترک جان‌باختگان جوانرود تعیین شده بود، نیروهای امنیتی آرامستان را محاصره کردند و با تیراندازی و پرتاب گاز اشک‌آور مانع برگزاری مراسم شدند و برهان الیاسی کشته شد. ویکی‌پدیای فارسی ثبت کرده است که مراسم در آرامستان حاجی ابراهیم برگزار شد، سوگواران شعار «مرگ بر دیکتاتور» و «شهید نمی‌میرد» سر دادند و نیروهای امنیتی برای متفرق کردن مردم از گاز اشک‌آور استفاده کردند.

خواهرش ریحان اعظمی که ساکن نروژ است، اسفند ۱۴۰۱ به صدای آمریکا گفت نوروز برای خانواده‌های جان‌باختگان فقط گریه است: «امیدوارم خون شهیدانمان به هدر نرود و امیدوارم خونشان حق آنها را بگیرد.» فهرست ۶۶۲ نفره کانون حقوق بشر ایران (شماره ۳۴۷) و فهرست تجمیعی همین کانون (۳۴ ساله) او را کشته‌شده با شلیک ماموران امنیتی در ۳۰ آبان ثبت کرده‌اند. فهرست ۱۳۴ جان‌باخته کورد هه‌نگاو (شماره ۱۱۲)، فهرست‌های شورای ملی مقاومت (شماره ۵۲۱ در فهرست فارسی و ۵۰۱ در فهرست انگلیسی، ۲۱ نوامبر ۲۰۲۲)، جدول کشته‌شدگان ۱۴۰۱ در ویکی‌پدیای فارسی (شماره ۴۵۰) و مقاله کشتار جوانرود در همین دانشنامه و ویکی‌پدیای آلمانی نیز نام او را آورده‌اند.