محسن محمدی کوچک‌سرایی

محسن محمدی کوچک‌سرایی در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۴ (۷ مه ۱۹۸۵) به دنیا آمد؛ فرزند عبدالرضا. تکنسین برق ساختمان در مازندران بود؛ متأهل و پدر دو کودک خردسال، از جمله پسرش حامی. دوستان و خانواده از او به‌عنوان مردی یاد می‌کنند که خانواده‌اش را سخت دوست داشت و از طبیعت سبز زادگاهش لذت می‌برد: پیک‌نیک، هوای آزاد، و زندگی معمولی با دغدغهٔ دیگران.

شب ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ (۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲)، در خیزش زن، زندگی، آزادی، محسن در میان معترضان در خیابان ساریِ قائم‌شهر مازندران بود. پس از قطع برق خیابان، نیروهای امنیتی شلیک کردند. تیر جنگی از پشت به ریه‌هایش خورد. مسافتی طولانی راه رفت تا از حال رفت؛ زنده به بیمارستان ولی‌عصر قائم‌شهر رسید و اندکی بعد بر اثر خون‌ریزی شدید ریه جان باخت. ۳۷ سال داشت.

خانواده‌اش دادخواهی کردند. در همان آغاز، سپاه گفت شلیک «اشتباهی» بوده و فشار آوردند محسن را شهید نظام ثبت کنند؛ با وعدهٔ حقوق ماهانه و دیه. خانواده نپذیرفت. به گزارش ایران‌وایر، پرونده زیر نظر رئیس قوهٔ قضاییه غلامحسین محسنی اژه‌ای بلاتکلیف ماند. در سالگردها بستگان بر مزارش گرد آمده‌اند، از جمله حامی، که پس از موفقیت در مسابقهٔ علمی مدرسه گفته بود ای کاش پدرم زنده بود و من را می‌دید.

محسن را با عشق به خانواده و طبیعت، و ایستادن در صف اول اعتراض برای زندگی آزادتر دیگران به یاد می‌آورند.