بهروز منصوری

بهروز منصوری با همسرش، پرستار منصوره حیدری، و دو فرزندشان که به گفته بیشتر روایت‌ها ۱۰ و ۸ ساله‌اند، در بوشهر زندگی می‌کرد. در برخی گزارش‌های اولیه او نیز پرستار معرفی شده است. نام او با نام پدر عباس در فهرستی که دولت در بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد نیز آمده است.

شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، در جریان اعتراضات بوشهر، او و همسرش مقابل مسجد قرآن در خیابان عاشوری ایستاده بودند. هه‌نگاو تأیید کرد که نیروهای حکومتی مستقر در داخل مسجد با گلوله جنگی به سوی آنان شلیک کردند و هر دو بر اثر شدت جراحات در دم جان باختند. بر اساس روایت‌هایی که منوتو و دیگران منتشر کردند، این زوج برای کمک به زهره فاضلی، زنی که با عصا راه می‌رفت و تازه گلوله به پایش خورده بود، به سمت او رفته بودند که هدف قرار گرفتند. هرانا نام او را در فهرست جان‌باختگان تأییدشده بوشهر آورده است.

مراسم چهلم این زوج روز چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ (۱۸ فوریه ۲۰۲۶) در روستای بنه‌گز در نزدیکی بوشهر برگزار شد و ویدیویی از سوگواری مادر منصوره بر مزار دختر و دامادش منتشر شد. ایران اینترنشنال یاد آن دو را با هم گرامی داشت: از ازدواج تا جاودانگی، یکدیگر را تنها نگذاشتند.